Kur'an'da kadınların çalışması yasak mı?

Kaynak ayetler

1. Âl-i İmrân · 3:195Doğrudan

   Erkek veya kadın, iş yapanların amellerinin boşa çıkarılmayacağını söyler (çalışmanın değerini vurgular).

   فَٱسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّى لَآ أُضِيعُ عَمَلَ عَـٰمِلٍ مِّنكُم مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَىٰ ۖ بَعْضُكُم مِّنۢ بَعْضٍ ۖ فَٱلَّذِينَ هَاجَرُوا۟ وَأُخْرِجُوا۟ مِن دِيَـٰرِهِمْ وَأُوذُوا۟ فِى سَبِيلِى وَقَـٰتَلُوا۟ وَقُتِلُوا۟ لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّـَٔاتِهِمْ وَلَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّـٰتٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ ثَوَابًا مِّنْ عِندِ ٱللَّهِ ۗ وَٱللَّهُ عِندَهُۥ حُسْنُ ٱلثَّوَابِ﴿١٩٥﴾

   Festecâbe lehüm rabbühüm ennî lâ üdî'u 'amele 'âmilim minküm min zekerin ev ünsâ. Ba'duküm mim ba'd. Fellezîne hâcerû veuhricû min diyârihim veûzû fî sebîlî vekâtelû vekutilû leükeffiranne 'anhüm seyyiâtihim veleüdhilennehüm cennâtin tecrî min tahtihe-l'enhâr. Sevâbem min 'indi-llâh. Vellâhü 'indehû husnü-ssevâb.

   Rableri dualarını kabul etti: "Birbirinizden meydana gelen sizlerden, erkek olsun, kadın olsun, iş yapanın işini boşa çıkarmam. Hicret edenlerin, memleketlerinden çıkarılanların, yolumda ezaya uğratılanların, savaşan ve öldürülenlerin günahlarını elbette örteceğim. And olsun ki, Allah katından bir nimet olarak, onları içlerinden ırmaklar akan cennetlere koyacağım. Nimetin güzeli Allah katındadır".

   Surede bağlamıyla oku →
2. Nisâ · 4:124Doğrudan

   Erkek veya kadın mümin olup yararlı işler yaparsa cennete gireceklerini bildirir (çalışma/amel açısından eşitlik).

   وَمَن يَعْمَلْ مِنَ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ مِن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَىٰ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ يَدْخُلُونَ ٱلْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُونَ نَقِيرًا﴿١٢٤﴾

   Vemey ya'mel mine-ssâlihâti min zekerin ev ünsâ vehüve mü'minün feülâike yedhulûne-lcennete velâ yuzlemûne nekîrâ.

   Erkek veya kadın, mümin olarak, kim yararlı işler işlerse, işte onlar cennete girerler, kendilerine zerre kadar zulmedilmez.

   Surede bağlamıyla oku →
3. Mü'min · 40:40Doğrudan

   Kadın veya erkek, inanıp yararlı işler yapanların karşılığını alacaklarını söyler.

   مَنْ عَمِلَ سَيِّئَةً فَلَا يُجْزَىٰٓ إِلَّا مِثْلَهَا ۖ وَمَنْ عَمِلَ صَـٰلِحًا مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَىٰ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ يَدْخُلُونَ ٱلْجَنَّةَ يُرْزَقُونَ فِيهَا بِغَيْرِ حِسَابٍ﴿٤٠﴾

   Men 'amile seyyieten felâ yüczâ illâ mislehâ. Vemen 'amile sâliham min zekerin ev ünsâ vehüve mü'minün feülâike yedhulûne-lcennete yürzekûne fîhâ bigayri hisâb.

   "Kim bir kötülük işlerse ancak onun kadar ceza görür. Kadın veya erkek, kim, inanarak yararlı iş işlerse, işte onlar cennete girerler; orada hesapsız şekilde rızıklanırlar."

   Surede bağlamıyla oku →
4. Sâffât · 37:61İlgili

   Genel olarak çalışmanın (çaba göstermenin) gerekli olduğunu ifade eder; özel olarak kadınlara yasaklamaz.

   لِمِثْلِ هَـٰذَا فَلْيَعْمَلِ ٱلْعَـٰمِلُونَ﴿٦١﴾

   Limisli hâzâ felya'meli-l'âmilûn.

   Çalışanlar bunun için çalışsın.

   Surede bağlamıyla oku →
5. Nûr · 24:31İlgili

   Kadınlara yönelik giyim/iffet hükümlerini bildirir; çalışmayla ilgili bir yasak içermez ancak sosyal davranışlara dair düzenleme getirir.

   وَقُل لِّلْمُؤْمِنَـٰتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَـٰرِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا ۖ وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَىٰ جُيُوبِهِنَّ ۖ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ ءَابَآئِهِنَّ أَوْ ءَابَآءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَآئِهِنَّ أَوْ أَبْنَآءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَٰنِهِنَّ أَوْ بَنِىٓ إِخْوَٰنِهِنَّ أَوْ بَنِىٓ أَخَوَٰتِهِنَّ أَوْ نِسَآئِهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَـٰنُهُنَّ أَوِ ٱلتَّـٰبِعِينَ غَيْرِ أُو۟لِى ٱلْإِرْبَةِ مِنَ ٱلرِّجَالِ أَوِ ٱلطِّفْلِ ٱلَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا۟ عَلَىٰ عَوْرَٰتِ ٱلنِّسَآءِ ۖ وَلَا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِينَ مِن زِينَتِهِنَّ ۚ وَتُوبُوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَ ٱلْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ﴿٣١﴾

   Vekul lilmü'minâti yagdudne min ebsârihinne veyahfazne fürûcehünne velâ yübdîne zînetehünne illâ mâ zahera minhâ velyadribne bihumürihinne 'alâ cüyûbihinn. Velâ yübdîne zînetehünne illâ libü'ûletihinne ev âbâihinne ev âbâi bü'ûletihinne ev ebnâihinne ev ebnâi bü'ûletihinne ev ihvânihinne ev benî ihvânihinne ev benî ehavâtihinne ev nisâihinne ev mâ meleket eymânühünne evi-ttâbi'îne gayri üli-l'irbeti mine-rricâli evi-ttifli-llezîne lem yazherû 'alâ 'avrati-nnisâ'. Velâ yadribne biercülihinne liyü'leme mâ yuhfîne min zînetihinn. Vetûbû ile-llâhi cemî'an eyyühe-lmü'minûne le'alleküm tüflihûn.

   Mümin kadınlara da söyle: Gözlerini bakılması yasak olandan çevirsinler, iffetlerini korusunlar. Süslerini, kendiliğinden görünen kısmı müstesna, açmasınlar. Baş örtülerini yakalarının üzerine salsınlar. Süslerini kocaları veya babaları ve kayınpederleri veya oğulları veya kocalarının oğulları veya kardeşleri veya erkek kardeşlerinin oğulları veya kızkardeşlerinin oğulları veya müslüman kadınları veya cariyeleri veya erkekliği kalmamış hizmetçiler, ya da kadınların mahrem yerlerini henüz anlamayan çocuklardan başkasına göstermesinler. Gizledikleri süslerin bilinmesi için ayaklarını yere vurmasınlar. Ey inananlar! Saadete ermeniz için hepiniz tevbe ederek Allah'ın hükmüne dönün.

   Surede bağlamıyla oku →