Kur'an'da köpek haram mı?

Kaynak ayetler

1. Mâide · 5:3İlgili

   Yiyeceklerde yasaklanan şeyleri sayar; köpekten açıkça bahsetmez ama etin haram olmasını düzenler.

   حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ ٱلْمَيْتَةُ وَٱلدَّمُ وَلَحْمُ ٱلْخِنزِيرِ وَمَآ أُهِلَّ لِغَيْرِ ٱللَّهِ بِهِۦ وَٱلْمُنْخَنِقَةُ وَٱلْمَوْقُوذَةُ وَٱلْمُتَرَدِّيَةُ وَٱلنَّطِيحَةُ وَمَآ أَكَلَ ٱلسَّبُعُ إِلَّا مَا ذَكَّيْتُمْ وَمَا ذُبِحَ عَلَى ٱلنُّصُبِ وَأَن تَسْتَقْسِمُوا۟ بِٱلْأَزْلَـٰمِ ۚ ذَٰلِكُمْ فِسْقٌ ۗ ٱلْيَوْمَ يَئِسَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن دِينِكُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَٱخْشَوْنِ ۚ ٱلْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِى وَرَضِيتُ لَكُمُ ٱلْإِسْلَـٰمَ دِينًا ۚ فَمَنِ ٱضْطُرَّ فِى مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِّإِثْمٍ ۙ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ﴿٣﴾

   Hurrimet 'aleykümü-lmeytetü veddemü velahmü-lhinzîri vemâ ühille ligayri-llâhi bihî velmünhanikatü velmevkûzetü velmüteraddiyetü vennetîhatü vemâ ekele-ssebü'u illâ mâ zekkeytüm vemâ zübiha 'ale-nnüsubi veen testaksimû bil'ezlâm. Zâliküm fisk. Elyevme yeise-llezîne keferû min dîniküm felâ tahşevhüm vahşevn. Elyevme ekmeltü leküm dîneküm veetmemtü 'aleyküm ni'metî veradîtü lekümü-l'islâme dînâ. Femeni-dturra fî mahmesatin gayra mütecânifil liismin feinne-llâhe gafûrur rahîm.

   Leş, kan, domuz eti, Allah'tan başkası adına kesilenler, -canları çıkmadan önce kesmemişseniz, boğulmuş, bir yerine vurularak öldürülmüş, düşüp yuvarlanmış, başka bir hayvan tarafından süsülmüş, yırtıcı hayvan tarafından yenmiş olanları- dikili taşlar üzerine boğazlananlar ile fal oklarıyla kısmet aramanız size haram kılındı; bunlar fasıklıktır. Bugün, inkar edenler sizi dininizden etmekten umutlarını kesmişlerdir, onlardan korkmayın, Benden korkun. Bugün, size dininizi bütünledim, üzerinize olan nimetimi tamamladım, din olarak sizin için İslam'ı beğendim. Açlıktan darda kalan, günaha kaymaksızın yiyebilir. Doğrusu Allah Bağışlayan'dır, merhametli olandır.

   Surede bağlamıyla oku →
2. En'âm · 6:145İlgili

   Leş, kan ve domuz eti gibi haramları sayar; köpek özel olarak anılmaz; yemeye dair genel hüküm verir.

   قُل لَّآ أَجِدُ فِى مَآ أُوحِىَ إِلَىَّ مُحَرَّمًا عَلَىٰ طَاعِمٍ يَطْعَمُهُۥٓ إِلَّآ أَن يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَمًا مَّسْفُوحًا أَوْ لَحْمَ خِنزِيرٍ فَإِنَّهُۥ رِجْسٌ أَوْ فِسْقًا أُهِلَّ لِغَيْرِ ٱللَّهِ بِهِۦ ۚ فَمَنِ ٱضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلَا عَادٍ فَإِنَّ رَبَّكَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ﴿١٤٥﴾

   Kul lâ ecidü fî mâ ûhiye ileyye müharramen 'alâ tâ'imiy yat'amühû illâ ey yekûne meyteten ev demem mesfûhan ev lahme hinzîrin feinnehû ricsün ev fiskan ühille ligayri-llâhi bih. Femeni-dturra gayra bâgiv velâ 'âdin feinne rabbeke gafûrur rahîm.

   De ki: "Bana vahyolunanda, leş, akıtılmış kan, domuz eti ki pistir ve günah işlenerek Allah'tan başkası adına kesilen hayvandan başkasını yemenin haram olduğuna dair bir emir bulamıyorum; fakat darda kalan, başkasının payına el uzatmamak ve zaruret miktarını aşmamak üzere bunlardan da yiyebilir." Doğrusu Rabbin bağışlar ve merhamet eder.

   Surede bağlamıyla oku →
3. A'râf · 7:176Doğrudan

   Köpek benzetmesiyle (dilini sarkıtan köpek) kötü durumdaki kimseleri tasvir eder; köpeği mecaz olarak kullanır.

   وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنَـٰهُ بِهَا وَلَـٰكِنَّهُۥٓ أَخْلَدَ إِلَى ٱلْأَرْضِ وَٱتَّبَعَ هَوَىٰهُ ۚ فَمَثَلُهُۥ كَمَثَلِ ٱلْكَلْبِ إِن تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَث ۚ ذَّٰلِكَ مَثَلُ ٱلْقَوْمِ ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا ۚ فَٱقْصُصِ ٱلْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ﴿١٧٦﴾

   Velev şi'nâ lerafa'nâhü bihâ velâkinnehû ahlede ile-l'ardi vettebe'a hevâh. Femeselühû kemeseli-lkelb. İn tahmil 'aleyhi yelhes ev tetrukhü yelhes. Zâlike meselü-lkavmi-llezîne kezzebû biâyâtinâ. Faksusi-lkasasa le'allehüm yetefekkerûn.

   Dileseydik, onu ayetlerimizle üstün kılardık; fakat o, dünyaya meyletti ve hevesine uydu. Durumu, üstüne varsan da, kendi haline bıraksan da, dilini sarkıtıp soluyan köpeğin durumu gibidir. İşte ayetlerimizi yalan sayan kimselerin hali böyledir. Sen onlara bu kıssayı anlat, belki üzerinde düşünürler.

   Surede bağlamıyla oku →
4. Kehf · 18:18Doğrudan

   Efsanedeki Ashâb-ı Kehf kıssasında köpekleri belirtir; köpeğin varlığından söz eder, haram/helal hükmü içermez.

   وَتَحْسَبُهُمْ أَيْقَاظًا وَهُمْ رُقُودٌ ۚ وَنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ ٱلْيَمِينِ وَذَاتَ ٱلشِّمَالِ ۖ وَكَلْبُهُم بَـٰسِطٌ ذِرَاعَيْهِ بِٱلْوَصِيدِ ۚ لَوِ ٱطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِرَارًا وَلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْبًا﴿١٨﴾

   Vetahsebühüm eykâzav vehüm rukûd. Venükallibühüm zâte-lyemîni vezâte-şşimâl. Vekelbühüm bâsitun zirâ'ayhi bilvesîd. Levi-ttala'te 'aleyhim levelleyte minhüm firârav velemüli'te minhüm ru'bâ.

   Mağara ehli uykuda iken sen onları uyanık sanırdın. Biz onları sağa ve sola döndürürdük. Köpekleri dirseklerini eşiğe uzatmıştı. Onları görsen, için korkuyla dolar, geri dönüp kaçardın.

   Surede bağlamıyla oku →