Kuran PusulasıKur'an anne ve babaya iyilik etmeyi, onlara saygı ve nezaketle davranmayı, yaşlandıklarında sabır ve tatlı söz söylemeyi emreder; ancak eğer anne-baba Allah'a ortak koşmayı zorlarlarsa onlara itaat etmeme hükmü de vardır.
Kaynak ayetler
- İsrâ · 17:23Doğrudan
Anne babaya iyilik, öf bile demeyin, tatlı söz söyleyin.
۞ وَقَضَىٰ رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوٓا۟ إِلَّآ إِيَّاهُ وَبِٱلْوَٰلِدَيْنِ إِحْسَـٰنًا ۚ إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِندَكَ ٱلْكِبَرَ أَحَدُهُمَآ أَوْ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُل لَّهُمَآ أُفٍّ وَلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيمًا﴿٢٣﴾
Vekadâ rabbüke ellâ ta'büdû illâ iyyâhü vebilvâlideyni ihsânâ. İmmâ yeblüganne 'indeke-lkibera ehadühümâ ev kilâhümâ felâ tekul lehümâ üffiv velâ tenherhümâ vekul lehümâ kavlen kerîmâ.
Rabbin, yalnız Kendisine tapmanızı ve ana babaya iyilik etmeyi buyurmuştur. Eğer ikisinden biri veya her ikisi, senin yanında iken ihtiyarlayacak olursa, onlara karşı "Öf" bile demeyesin, onları azarlamayasın. İkisine de hep tatlı söz söyleyesin.
Surede bağlamıyla oku → - Lokmân · 31:14Doğrudan
Anne babaya iyilik yapılması emredilir; annenin güçlüğüne dikkat çekilir.
وَوَصَّيْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ بِوَٰلِدَيْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُۥ وَهْنًا عَلَىٰ وَهْنٍ وَفِصَـٰلُهُۥ فِى عَامَيْنِ أَنِ ٱشْكُرْ لِى وَلِوَٰلِدَيْكَ إِلَىَّ ٱلْمَصِيرُ﴿١٤﴾
Vevessayne-l'insâne bivâlideyh. Hamelethü ümmühû vehnen 'alâ vehniv vefisâlühû fî 'âmeyni eni-şkür lî velivâlideyk. İleyye-lmesîr.
Biz insana, ana ve babasına karşı iyi davranmasını tavsiye etmişizdir. Annesi onu, güçsüzlükten güçsüzlüğe uğrayarak karnında taşımıştı. Çocuğun sütten kesilmesi iki yıl içinde olur. Bana ve ana babana şükret diye tavsiyede bulunmuşuzdur. Dönüş Bana'dır.
Surede bağlamıyla oku → - Ahkâf · 46:15Doğrudan
Annenin gebelik ve doğum zorluğu vurgulanarak anne babaya iyiliğe çağrı.
وَوَصَّيْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ بِوَٰلِدَيْهِ إِحْسَـٰنًا ۖ حَمَلَتْهُ أُمُّهُۥ كُرْهًا وَوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۖ وَحَمْلُهُۥ وَفِصَـٰلُهُۥ ثَلَـٰثُونَ شَهْرًا ۚ حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغَ أَشُدَّهُۥ وَبَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً قَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِىٓ أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ ٱلَّتِىٓ أَنْعَمْتَ عَلَىَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَىَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَـٰلِحًا تَرْضَىٰهُ وَأَصْلِحْ لِى فِى ذُرِّيَّتِىٓ ۖ إِنِّى تُبْتُ إِلَيْكَ وَإِنِّى مِنَ ٱلْمُسْلِمِينَ﴿١٥﴾
Vevessayne-l'insâne bivâlideyhi ihsânâ. Hamelethü ümmühû kürhev veveda'athü kürhâ. Vehamlühû vefisâlühû selâsûne şehrâ. Hattâ izâ belega eşüddehû vebelega erbe'îne seneten kâle rabbi evzi'nî en eşküra ni'meteke-lletî en'amte 'aleyye ve'alâ vâlideyye veen a'mele sâlihan tardâhü veaslih lî fî zürriyyetî. İnnî tübtü ileyke veinnî mine-lmüslimîn.
Biz insana, anne ve babasına karşı iyi davranmasını tavsiye etmişizdir; zira annesi, onu, karnında, zorluğa uğrayarak taşımış; onu güçlükle doğurmuştur. Taşınması ve sütten kesilmesi otuz ay sürer. Sonunda erginlik çağına erince ve kırk yaşına varınca: "Rabbim! Bana ve anne babama verdiğin nimete şükretmemi ve benim hoşnut olacağın yararlı bir işi yapmamı sağla; bana verdiğin gibi soyuma da salah ver; doğrusu Sana yöneldim, ben, kendini Sana verenlerdenim" demesi gerekir.
Surede bağlamıyla oku → - Ankebût · 29:8Doğrudan
Ana ve babaya iyilik tavsiye edilir; fakat eğer seni şirk koşmaya zorlarsa itaat yoktur.
وَوَصَّيْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ بِوَٰلِدَيْهِ حُسْنًا ۖ وَإِن جَـٰهَدَاكَ لِتُشْرِكَ بِى مَا لَيْسَ لَكَ بِهِۦ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَآ ۚ إِلَىَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ﴿٨﴾
Vevessayne-l'insâne bivâlideyhi husnâ. Vein câhedâke litüşrike bî mâ leyse leke bihî 'ilmün felâ tüti'hümâ. İleyye merci'uküm feünebbiüküm bimâ küntüm ta'melûn.
Biz, insana, ana ve babasına karşı iyi davranmasını tavsiye etmişizdir. Eğer ana baba, seni bir şeyi körü körüne Bana ortak koşman için zorlarlarsa, o zaman onlara itaat etme. Dönüşünüz Banadır. Yaptıklarınızı size bildiririm.
Surede bağlamıyla oku → - En'âm · 6:151Doğrudan
Allah'ın haramlarını sayarken 'anaya babaya iyilik yapın' emri yer alır.
۞ قُلْ تَعَالَوْا۟ أَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ ۖ أَلَّا تُشْرِكُوا۟ بِهِۦ شَيْـًٔا ۖ وَبِٱلْوَٰلِدَيْنِ إِحْسَـٰنًا ۖ وَلَا تَقْتُلُوٓا۟ أَوْلَـٰدَكُم مِّنْ إِمْلَـٰقٍ ۖ نَّحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَإِيَّاهُمْ ۖ وَلَا تَقْرَبُوا۟ ٱلْفَوَٰحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ ۖ وَلَا تَقْتُلُوا۟ ٱلنَّفْسَ ٱلَّتِى حَرَّمَ ٱللَّهُ إِلَّا بِٱلْحَقِّ ۚ ذَٰلِكُمْ وَصَّىٰكُم بِهِۦ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ﴿١٥١﴾
Kul te'âlev etlü mâ harrame rabbüküm 'aleyküm ellâ tüşrikû bihî şey'â. Vebilvâlideyni ihsânâ. Velâ taktülû evlâdeküm min imlâk. Nahnü nerzükuküm veiyyâhüm. Velâ takrabü-lfevâhişe mâ zahera minhâ vemâ betan. Velâ taktülü-nnefse-lletî harrame-llâhü illâ bilhakk. Zâliküm vessâküm bihî le'alleküm ta'kilûn.
De ki: "Gelin size Rabbinizin haram kıldığı şeyleri söyleyeyim: O'na hiçbir şeyi ortak koşmayın, anaya babaya iyilik yapın, yoksulluk korkusuyla çocuklarınızı öldürmeyin, sizin ve onların rızkını veren Biziz, gizli ve açık kötülüklere yaklaşmayın, Allah'ın haram kıldığı cana haksız yere kıymayın. Allah bunları size düşünesiniz diye buyurmaktadır."
Surede bağlamıyla oku →