Kur'an'da kürtaj haram mı?

Kaynak ayetler

1. İsrâ · 17:31İlgili

   Çocukları yoksulluk korkusuyla öldürmeyi büyük günah olarak yasaklar; doğmamış çocuklara ilişkin doğrudan hüküm söylemez.

   وَلَا تَقْتُلُوٓا۟ أَوْلَـٰدَكُمْ خَشْيَةَ إِمْلَـٰقٍ ۖ نَّحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَإِيَّاكُمْ ۚ إِنَّ قَتْلَهُمْ كَانَ خِطْـًٔا كَبِيرًا﴿٣١﴾

   Velâ taktülû evlâdeküm haşyete imlâk. Nahnü nerzükuhüm veiyyâküm. İnne katlehüm kâne hit'en kebîrâ.

   Çocuklarınızı yoksulluk korkusuyla öldürmeyin. Biz onlara da size de rızık veririz. Onları öldürmek, şüphesiz büyük bir günahtır.

   Surede bağlamıyla oku →
2. En'âm · 6:151İlgili

   Çocukları yoksulluk korkusuyla öldürmeyin emrini yineleyerek cana haksız yere kıymamayı bildirir.

   ۞ قُلْ تَعَالَوْا۟ أَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ ۖ أَلَّا تُشْرِكُوا۟ بِهِۦ شَيْـًٔا ۖ وَبِٱلْوَٰلِدَيْنِ إِحْسَـٰنًا ۖ وَلَا تَقْتُلُوٓا۟ أَوْلَـٰدَكُم مِّنْ إِمْلَـٰقٍ ۖ نَّحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَإِيَّاهُمْ ۖ وَلَا تَقْرَبُوا۟ ٱلْفَوَٰحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ ۖ وَلَا تَقْتُلُوا۟ ٱلنَّفْسَ ٱلَّتِى حَرَّمَ ٱللَّهُ إِلَّا بِٱلْحَقِّ ۚ ذَٰلِكُمْ وَصَّىٰكُم بِهِۦ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ﴿١٥١﴾

   Kul te'âlev etlü mâ harrame rabbüküm 'aleyküm ellâ tüşrikû bihî şey'â. Vebilvâlideyni ihsânâ. Velâ taktülû evlâdeküm min imlâk. Nahnü nerzükuküm veiyyâhüm. Velâ takrabü-lfevâhişe mâ zahera minhâ vemâ betan. Velâ taktülü-nnefse-lletî harrame-llâhü illâ bilhakk. Zâliküm vessâküm bihî le'alleküm ta'kilûn.

   De ki: "Gelin size Rabbinizin haram kıldığı şeyleri söyleyeyim: O'na hiçbir şeyi ortak koşmayın, anaya babaya iyilik yapın, yoksulluk korkusuyla çocuklarınızı öldürmeyin, sizin ve onların rızkını veren Biziz, gizli ve açık kötülüklere yaklaşmayın, Allah'ın haram kıldığı cana haksız yere kıymayın. Allah bunları size düşünesiniz diye buyurmaktadır."

   Surede bağlamıyla oku →
3. Hac · 22:5İlgili

   İnsanın rahimde çeşitli evrelerden geçtiğini, dilediğimizi belli süre rahimlerde tuttuğumuzu söyleyerek rahimdeki gelişimin önemine işaret eder.

   يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِن كُنتُمْ فِى رَيْبٍ مِّنَ ٱلْبَعْثِ فَإِنَّا خَلَقْنَـٰكُم مِّن تُرَابٍ ثُمَّ مِن نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ مِن مُّضْغَةٍ مُّخَلَّقَةٍ وَغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ لِّنُبَيِّنَ لَكُمْ ۚ وَنُقِرُّ فِى ٱلْأَرْحَامِ مَا نَشَآءُ إِلَىٰٓ أَجَلٍ مُّسَمًّى ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوٓا۟ أَشُدَّكُمْ ۖ وَمِنكُم مَّن يُتَوَفَّىٰ وَمِنكُم مَّن يُرَدُّ إِلَىٰٓ أَرْذَلِ ٱلْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِنۢ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْـًٔا ۚ وَتَرَى ٱلْأَرْضَ هَامِدَةً فَإِذَآ أَنزَلْنَا عَلَيْهَا ٱلْمَآءَ ٱهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَأَنۢبَتَتْ مِن كُلِّ زَوْجٍۭ بَهِيجٍ﴿٥﴾

   Yâ eyyühe-nnâsü in küntüm fî raybim mine-lba'si feinnâ halaknâküm min türâbin sümme min nutfetin sümme min 'alekatin sümme mim mudgatim mühallekativ vegayri mühallekatil linübeyyine leküm. Venükirru fi-l'erhâmi mâ neşâü ilâ ecelim müsemmen sümme nuhricüküm tiflen sümme liteblügû eşüddeküm. Veminküm mey yüteveffâ veminküm mey yüraddü ilâ erzeli-l'umüri likeylâ ya'leme mim ba'di 'ilmin şey'â. Vetera-l'arda hâmideten feizâ enzelnâ 'aleyhe-lmâe-htezzet verabet veembetet min külli zevcim behîc.

   Ey insanlar! Öldükten sonra tekrar dirilmekten şüphede iseniz bilin ki, ne olduğunuzu size açıklamak için, Biz sizi topraktan sonra nutfeden, sonra pıhtılaşmış kandan, sonra da yapısı belli belirsiz bir çiğnem etten yaratmışızdır. Dilediğimizi belli bir süreye kadar rahimlerde tutarız; sonra sizi çocuk olarak çıkartırız, böylece yetişip erginlik çağına varırsınız. Kiminiz öldürülür, kiminiz de ömrünün en fena zamanına ulaştırılır ki, bilirken birşey bilmez olur. Yeryüzünü görürsün ki kupkurudur; fakat Biz ona su indirdiğimiz zaman harekete geçer, kabarır, her güzel bitkiden çift çift yetiştirir.

   Surede bağlamıyla oku →