Kuran Pusulası

92. sure · 21 ayet · Mekkî

Leyl Suresi

الليل

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ

  1. وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ﴿١﴾

    Kararıp ortalığı bürüdüğü zaman geceye and olsun.

  2. وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ﴿٢﴾

    Açılıp aydınlattığı zaman gündüze and olsun.

  3. وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ﴿٣﴾

    Erkeği ve dişiyi yaratana and olsun ki:

  4. إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ﴿٤﴾

    Doğrusu sizin çalışmalarınız çeşitlidir.

  5. فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَٱتَّقَىٰ﴿٥﴾

    وَصَدَّقَ بِٱلْحُسْنَىٰ﴿٦﴾

    فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْيُسْرَىٰ﴿٧﴾

    5-7. ayetlerin meali birlikte verilmiştir

    Elinde bulunandan verenin, Allah'a karşı gelmekten sakınanın, en güzel söz olan Allah'ın birliğini doğrulayanın işlerini kolaylaştırırız.

  6. وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسْتَغْنَىٰ﴿٨﴾

    وَكَذَّبَ بِٱلْحُسْنَىٰ﴿٩﴾

    فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْعُسْرَىٰ﴿١٠﴾

    8-10. ayetlerin meali birlikte verilmiştir

    Ama, cimrilik eden, kendini Allah'tan müstağni sayan, en güzel sözü yalanlayan kimsenin güçlüğe uğramasını kolaylaştırırız.

  7. وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ﴿١١﴾

    O kimse ölüp ateşe yuvarlandığı zaman, malı ona fayda vermez.

  8. إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ﴿١٢﴾

    Bize düşen sadece doğru yolu göstermektir.

  9. وَإِنَّ لَنَا لَلْـَٔاخِرَةَ وَٱلْأُولَىٰ﴿١٣﴾

    Şüphesiz ahiret de, dünya da Bizimdir.

  10. فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّىٰ﴿١٤﴾

    Sizi alevler saçan ateşle uyardım;

  11. لَا يَصْلَىٰهَآ إِلَّا ٱلْأَشْقَى﴿١٥﴾

    ٱلَّذِى كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ﴿١٦﴾

    15-16. ayetlerin meali birlikte verilmiştir

    Oraya, yalanlayıp yüz çevirmiş olan o en azgından başkası yaslanmaz.

  12. وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلْأَتْقَى﴿١٧﴾

    ٱلَّذِى يُؤْتِى مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ﴿١٨﴾

    17-18. ayetlerin meali birlikte verilmiştir

    Arınmak için malını veren, en çok sakınan kimse ise ondan uzak tutulur.

  13. وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعْمَةٍ تُجْزَىٰٓ﴿١٩﴾

    إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ ٱلْأَعْلَىٰ﴿٢٠﴾

    19-20. ayetlerin meali birlikte verilmiştir

    O yaptığı iyiliği birinden karşılık görmek için değil, ancak yüce Rabbinin hoşnudluğunu (rızasını) gözeterek yapmıştır.

  14. وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ﴿٢١﴾

    Elbette kendisi de hoşnut (razı) olacaktır.